Terapia MPI w Kaliszu: integracja odruchów przez zabawę i ruch
MPI: ruch, zabawa, integracja odruchów
Twoje dziecko chce bawić się z innymi, ale piłka wypada mu z rąk, huśtawka budzi lęk, a przy zabawie w berka potyka się o własne nogi? Dzieci często wycofują się wtedy z ruchu i mówią, że „nie lubią”. Terapia integracji odruchów w koncepcji MPI, czyli Move Play Integrate, pomaga odwrócić ten kierunek. Dziecko pracuje nad odruchami i koordynacją przez zabawę, którą samo lubi, bez poczucia, że jest na ćwiczeniach.
W Centrum Równowaga w Kaliszu zajęcia MPI prowadzi Angelika Jarych po szkoleniu MPI. Spotkanie przy ul. Częstochowskiej 21 trwa 50 minut. Zabawy dobieramy do wieku, możliwości i zainteresowań dziecka, a Ty dostajesz pomysły do domu. Nie potrzebujesz wcześniejszej oceny odruchów. Zadzwoń pod 572 703 532 i opowiedz, co jest trudne i w co dziecko lubi się bawić.
MPI to polska koncepcja integracji odruchów przez zabawę, stworzona przez fizjoterapeutkę Joannę Rybacką, która przez lata pracowała jako specjalistka metody MNRI®. Nazwa mówi wszystko: Move, czyli ruch, Play, czyli zabawa, Integrate, czyli integracja odruchów. Terapeutka zna schematy odruchów pierwotnych i tak planuje zabawę, aby dziecko w naturalny sposób wykonywało ruchy, które pomagają te odruchy wyciszyć.
Dziecko w centrum, zabawa jako narzędzie i rodzic jako partner to trzy filary tego podejścia. Ulubiona piłka, tor przeszkód albo opowieść o piratach stają się zaproszeniem do ruchu. Dziecko ma wybór i czas na własne próby, a Ty poznajesz zabawy, które możesz powtarzać w domu.
Dlaczego zabawa działa lepiej niż ćwiczenia na komendę?
Dziecko uczy się ruchu wtedy, gdy ruch ma dla niego sens i gdy powtarza go wiele razy z własnej woli. Przegląd 66 badań nad dziećmi z trudnościami koordynacji ruchowej (Yu, Burnett i Sit, 2018) pokazał, że zajęcia ruchowe poprawiają sprawność, a im więcej aktywnej praktyki, tym wyraźniejszy efekt. Zabawa daje właśnie to: wiele powtórzeń bez znużenia.
Odruchy pierwotne mają znaczenie także u zdrowych dzieci. W badaniu wrocławskich fizjoterapeutek u 35 przedszkolaków w wieku 4–6 lat silniejsze przetrwałe odruchy szły w parze z niższymi wynikami w teście sprawności ruchowej (Gieysztor i współautorki, 2018). MPI łączy te dwie rzeczy: wiedzę o odruchach i ruch, który dziecko lubi.
Z jakimi trudnościami warto przyjść na MPI?
Warto porozmawiać, gdy trudności ruchowe powtarzają się i ograniczają zabawę lub samodzielność dziecka. Może chce dołączyć do innych, ale nie nadąża za grą albo szybko rezygnuje z nowego zadania? Jeśli rozpoznajesz swoje dziecko w poniższych sytuacjach, zadzwoń, a do czasu wizyty zanotuj dwa lub trzy przykłady.
Dziecko potyka się, niezgrabnie biega, boi się huśtawki lub drabinek albo nie potrafi złapać i rzucić piłki.
Ubieranie, zapinanie, posługiwanie się sztućcami i manipulowanie drobnymi przedmiotami wymagają dużego wysiłku i pomocy.
Unika nowych zabaw ruchowych, szybko się zniechęca i mówi „nie umiem”, choć chce dołączyć do innych dzieci.
Ma trudność z połączeniem kilku ruchów naraz, na przykład w zabawie z piłką, na rowerze albo przy skakaniu.
Szybko męczy się siedzeniem, wierci się, podpiera głowę i trudno mu wytrzymać przy stole podczas zadań.
Ma rozpoznane trudności rozwojowe, jest w spektrum autyzmu lub ma ADHD i potrzebuje zajęć ruchowych dopasowanych do siebie.
Jest za młode na program INPP albo nie wytrzyma codziennych ćwiczeń w domu i potrzebuje pracy przez zabawę w gabinecie.
Jak zabawa łączy się z ważnym celem?
Wspólnie wybieramy cele: sprawniejszą koordynację, pewniejszą równowagę, większą samodzielność i odwagę w podejmowaniu zabaw ruchowych. Aktywności dobieramy do tego, co dziecko chce robić na co dzień. Poniżej przykłady takiego dopasowania.
Przykłady: od pomysłu na zabawę do pytania o codzienną korzyść
Ważna sytuacja
Możliwy kierunek pracy do omówienia
Co obserwować poza gabinetem?
Dziecko chce bawić się piłką z rodzeństwem
Dopasowanie wielkości piłki, odległości i tempa
Czy częściej dołącza i pozostaje w zabawie bez nadmiernego napięcia?
Trudno mu połączyć kilka ruchów
Krótka sekwencja z jednym jasnym krokiem na początek
Czy rozumie kolejność i potrzebuje mniej podpowiedzi w wybranej czynności?
Szybko rezygnuje z nowej aktywności
Wybór między dwiema wersjami i stopniowanie trudności
Czy podejmuje własną próbę i potrafi poprosić o ułatwienie lub przerwę?
Jak wyglądają zajęcia MPI w Kaliszu?
Indywidualne spotkanie trwa 50 minut i odbywa się w sali wyposażonej w sprzęt do zabaw ruchowych. Prowadzi je Angelika Jarych, pedagożka i terapeutka ręki, po szkoleniu MPI poziom 1 oraz szkoleniach z integracji odruchów MNRI®. Częstotliwość ustalamy indywidualnie.
01
Rozmowa o trudnościach i ważnym celu
Opowiadasz o codziennych trudnościach, dotychczasowej pomocy i ulubionych zabawach dziecka. Wybieramy, nad czym będziemy pracować: na przykład wspólną zabawą piłką, pewniejszym wchodzeniem po drabinkach albo łączeniem kilku ruchów.
02
Obserwacja dziecka w ruchu i zabawie
Terapeutka nawiązuje kontakt z dzieckiem i obserwuje jego ruch, koordynację, równowagę oraz wzorce odruchowe widoczne w zabawie. Dziecko poznaje zadania podczas spotkania i nie musi ich wcześniej ćwiczyć.
03
Zabawy dobrane do odruchów i możliwości dziecka
W trakcie spotkania terapeutka dobiera zabawy ruchowe, które odtwarzają potrzebne wzorce ruchu, i zmienia ich tempo, poziom trudności lub rekwizyty. Dziecko ma czas na własną próbę, wybór i odpoczynek.
04
Wskazówki do domu i sprawdzanie postępów
Otrzymujesz pomysły na zabawy w domu i na podwórku. Na kolejnych spotkaniach omawiamy, co dziecku przychodzi łatwiej, i wspólnie decydujemy o dalszym planie.
Zmieniamy zadanie, pokazujemy prostszą wersję lub robimy przerwę. Pytanie „Wolisz turlać czy podawać?” daje dziecku wybór. Może też najpierw poobserwować i dołączyć, kiedy będzie gotowe.
Przed spotkaniem powiedz, jak dziecko sygnalizuje potrzebę odpoczynku. Możecie ustalić gest „stop”. Ból, narastający lęk lub wyraźny dyskomfort oznaczają przerwanie zadania i wyjaśnienie przyczyny. Pracujemy bez przymusu.
Po czym poznać, że zajęcia są przydatne?
Patrzymy na to, czy dziecko chętniej dołącza do zabawy, łączy ruchy z mniejszą pomocą lub wykonuje więcej czynności samodzielnie. Porównujemy podobne sytuacje w gabinecie i w domu, uwzględniając również jego odczucia.
Ustalcie termin omówienia postępów. Krótka notatka wystarczy, aby pokazać zmianę i zdecydować o kolejnych zadaniach. Warto zapisać też inne zajęcia lub ułatwienia wprowadzone w tym czasie.
Krótka karta rozmowy o postępach: pomoc w rozmowie, nie test
Co zapisać?
Przykład pytania
Cel dziecka i rodziny
W jakiej zabawie lub czynności ma być łatwiej?
Punkt wyjścia
Co dziecko robi samo, a gdzie i jakiej pomocy potrzebuje?
Komfort i udział
Czy ma wybór, sygnalizuje przerwę i chce wracać do aktywności?
Dalszy plan
Co zmienimy, jeśli nie zauważymy poprawy?
Na jakiej wiedzy opiera się MPI?
MPI to stosunkowo nowa koncepcja, która łączy dwa obszary z wieloletnią tradycją badań. Pierwszy to wiedza o odruchach pierwotnych i ich integracji, znana z metody MNRI® i z programu INPP. Drugi to zajęcia ruchowe oparte na aktywności dziecka, których skuteczność u dzieci z trudnościami koordynacji potwierdzają przeglądy badań, jak przegląd Yu i współautorów z 2018 roku. Zgodnie z zaleceniami amerykańskiego stowarzyszenia terapeutów zajęciowych pracę nad odruchami zawsze łączymy z konkretną czynnością z życia dziecka, dlatego postęp oceniamy u każdego dziecka osobno: czy chętniej dołącza do zabawy i czy wybrana czynność jest łatwiejsza.
Co można zrobić w domu i przedszkolu?
Wybierz lubianą aktywność i jedno ułatwienie: wolniejsze tempo, większą piłkę lub prostszą kolejność. Zostaw czas na próbę i pomóż w tym kroku, który jest trudny. To codzienne wsparcie, które możesz wprowadzać niezależnie od zajęć.
Przykład: dorosły łączy części zamka kurtki, a dziecko samo ciągnie suwak. Kiedy jest gotowe, próbuje kolejnego kroku. Podobne dostosowania warto uzgodnić z przedszkolem lub szkołą.
Tor przeszkód z poduszek i koców: czworakowanie, przechodzenie, turlanie się, skoki obunóż.
Zabawy z piłką o różnej wielkości: turlanie do siebie, podawanie, odbijanie balonu, rzuty do celu.
Zabawy na brzuchu na podłodze: czytanie, układanie puzzli i rysowanie z podporem na łokciach.
Huśtawki, bujaki i place zabaw: wchodzenie po drabince, zjeżdżalnia, zwisanie na drążku z pomocą dorosłego.
MPI, INPP, MNRI® i SI: jak wybrać właściwą pomoc?
MPI opiera się na zabawie podczas zajęć, INPP na programie domowym, MNRI® na dotyku i ruchu prowadzonym przez terapeutkę, a SI na pracy z odbiorem bodźców. Pomożemy dobrać kierunek do potrzeb dziecka. Nie trzeba korzystać ze wszystkich metod.
Różne formy pomocy dostępne w Kaliszu
Usługa
Co odróżnia jej przebieg?
MPI
Zabawy ruchowe dobierane i modyfikowane podczas zajęć, bez wcześniejszej oceny. Cele sprawdzane w codzienności.
Ocena reakcji na bodźce i ich wpływu na codzienne czynności, a w razie wskazań terapia SI na sali z podwieszanym sprzętem.
Jak się przygotować i jak umówić pierwsze zajęcia?
Przygotuj dwa przykłady trudnych czynności, ulubioną zabawę i posiadane zalecenia. Powiedz o urazach, bólu lub ograniczeniach ruchu. Dziecku możesz zapowiedzieć: „Poznasz nowe zabawy. Możesz prosić o pomoc i przerwę”. Wygodny strój wystarczy.
Utrata wcześniej opanowanych umiejętności ruchowych wymaga kontaktu z lekarzem, a nagła trudność w chodzeniu pilnej oceny (zalecenia NICE). Przy problemach wzrokowych, językowych lub szkolnych warto równolegle skorzystać z odpowiedniej konsultacji. Jeśli dominują lęk lub trudności w relacjach, poznaj konsultacje psychologiczne w Kaliszu.
Zadzwoń pod 572 703 532 i powiedz, ile lat ma dziecko, co jest dla niego trudne i w co lubi się bawić. Przyjmujemy przy ul. Częstochowskiej 21 w Kaliszu. Dojazd samochodem z Ostrowa Wielkopolskiego i z Pleszewa zajmuje około pół godziny, a z Turku około 40 minut.
Zakres poszczególnych spotkań i ewentualnych dokumentów opisaliśmy powyżej oraz w odpowiedziach na pytania rodziców. Przed zapisem możesz zapytać o koszt pierwszego kroku i kolejnych spotkań.
Zajęcia terapii integracji odruchów w koncepcji MPI kosztują 160 zł i trwają 50 minut. Nie ma obowiązkowej diagnozy ani pakietu wstępnego. Jeśli chcesz najpierw omówić kilka różnych zaleceń, możesz umówić osobną konsultację specjalistyczną za 220 zł, ale nie jest ona warunkiem zapisu.
Nie. MPI to zabawy ruchowe dobierane i zmieniane podczas zajęć w gabinecie, dostępne dla dzieci w różnym wieku. INPP to osobna ocena i program krótkich, codziennych ćwiczeń domowych dla dzieci po ukończeniu 6 lat, z kontrolami co kilka tygodni. Oba podejścia pracują nad odruchami pierwotnymi, ale inaczej.
Nie. Zajęcia MPI można zacząć bez wcześniejszej oceny. Terapeutka obserwuje wzorce odruchowe dziecka w zabawie podczas pierwszych spotkań. Jeśli uzna, że potrzebna jest szersza ocena albo inna konsultacja, powie o tym wprost.
Nie ma sztywnej dolnej granicy wieku. Warunkiem jest to, aby dziecko mogło uczestniczyć w zabawie z dorosłym. Dobór zabaw zależy od wieku, rozwoju i rodzaju trudności. Przy zapisie podaj wiek i opisz, co jest trudne. Granica 6 lat dotyczy tylko oceny INPP.
Nie. Ważne jest to, z jaką czynnością dziecko ma trudność i jakiej pomocy potrzebuje. Z zajęć korzystają zarówno dzieci bez rozpoznań, które są niezgrabne i unikają ruchu, jak i dzieci z ADHD, w spektrum autyzmu czy z opóźnieniem rozwoju. Jeśli przyczyna trudności nie jest jasna, pomożemy ustalić, od jakiej konsultacji zacząć.
Ustalamy to indywidualnie. Wybieramy czynność, którą chcemy ułatwić dziecku, i termin rozmowy o postępach. Z badań nad zajęciami ruchowymi wiadomo, że liczy się regularność i liczba powtórzeń, dlatego ważne są też zabawy w domu między spotkaniami.
Tak, jeśli jest zaplanowana. Terapeutka wie, które ruchy pomagają wyciszyć konkretny odruch, i tak układa zabawę, aby dziecko wykonało je wiele razy z własnej woli. Dziecko widzi tor przeszkód i piłkę, a terapeutka widzi wzorce ruchu, nad którymi pracuje.
Odmowa jest informacją o potrzebach dziecka. Można zrobić przerwę, pokazać prostszą wersję, dać wybór lub zmienić zabawę. Zgoda rodzica na udział w terapii nie oznacza zgody na wymuszanie aktywności. Ból, silny lęk lub wyraźny dyskomfort wymagają przerwania zadania i wyjaśnienia przyczyny.
Nie. Rodzaj pomocy zależy od trudności. Problemy ruchowe mogą wymagać fizjoterapii lub oceny lekarskiej, językowe logopedy, a trudności w czytaniu wsparcia pedagogicznego. Zajęcia MPI nie są powodem do odkładania tych konsultacji ani leczenia zaleconego przez lekarza.
Kontakt i dojazd w Kaliszu
Adres
Centrum Terapii i Wsparcia Rozwoju Równowaga, ul. Częstochowska 21, 62-800 Kalisz