Na czym polega diagnoza ADHD u dziecka?
ADHD to zaburzenie neurorozwojowe. Dziecku może być trudno utrzymać uwagę, kontrolować ruchliwość lub powstrzymać nagłą reakcję. U jednego dziecka najbardziej widać ruchliwość, u innego gubienie wątku, zapominanie i trudność z rozpoczęciem zadania. Samo roztargnienie czy żywy temperament nie przesądzają o ADHD.
W Centrum Równowaga wykonujemy psychologiczną ocenę w kierunku ADHD. Rozmawiamy o rozwoju dziecka i jego codzienności, obserwujemy je oraz analizujemy kwestionariusze. Chcemy zrozumieć, w jakich sytuacjach pojawiają się trudności, od kiedy trwają i jak wpływają na naukę, relacje oraz życie rodzinne.
Nie ma jednego testu, który sam rozstrzyga o ADHD. Podobne zachowania mogą wiązać się m.in. z problemami ze snem, lękiem lub trudnościami w nauce. Te problemy mogą też występować razem z ADHD. Pytamy więc o zdrowie i codzienność dziecka. W razie potrzeby zalecamy dalsze konsultacje.
Dlaczego samo „postaraj się” może nie wystarczać?
Dziecko może znać zasady, a mimo to przerwać komuś wypowiedź lub zapomnieć, co miało zrobić. Może potrzebować pomocy w zatrzymaniu reakcji lub przypomnienia kolejnego kroku. Nie jest to dowód złego wychowania ani złej woli dziecka. Sama znajomość reguły nie zawsze wystarcza do zastosowania jej w danej chwili.
Kiedy warto zgłosić się na konsultację?
Warto porozmawiać ze specjalistą, jeśli trudności powtarzają się, utrudniają dziecku codzienność i wymagają coraz większego wsparcia dorosłych. Rodzice przychodzą do nas, kiedy:
- Dziecko ma trudność z koncentracją uwagi, szybko się rozprasza i gubi wątek nawet przy ulubionych zadaniach.
- Reaguje impulsywnie, wtrąca się, odpowiada, zanim usłyszy pytanie, i trudno mu zatrzymać reakcję.
- Jest nadmiernie ruchliwe, wierci się, wstaje z ławki, trudno mu usiedzieć przy posiłku czy lekcjach.
- Ma kłopot z organizacją: zapomina o zadaniach, gubi rzeczy, nie kończy pracy, choć zna odpowiedź.
- Przeżywa silne emocje i frustrację albo ma trudności w relacjach z rówieśnikami.
- W domu i w szkole radzi sobie zupełnie inaczej, a rodzic chce zrozumieć te różnice.
- Nauczyciel, pedagog lub lekarz zasugerował, żeby sprawdzić, czy trudności mogą wskazywać na ADHD.
- Rodzic chce mieć uporządkowany raport z domu, szkoły i gabinetu przed wizytą u lekarza psychiatry albo w poradni.
ADHD nie zawsze oznacza bieganie po klasie. Dziecko może siedzieć spokojnie, a jednocześnie gubić polecenia, długo zbierać się do pracy i nie kończyć zadań. Podczas rozmowy ważne są konkretne przykłady, częstotliwość zachowań i ich skutki, a nie porównanie z jednym kolegą z klasy.
„Wie, jak to zrobić, ale nie może zacząć”
Przykład: dziesięciolatek siada do lekcji, szuka zeszytu, zaczyna inne zadanie i po chwili nie pamięta polecenia. W szkole nauczyciel zauważa niedokończone prace. Taka sytuacja jest punktem wyjścia do pytań o uwagę i organizację. Sama nie pozwala ustalić przyczyny ani rozpoznać ADHD.
Spokojne zachowanie podczas jednej wizyty nie wyklucza trudności. Przy ocenie ADHD znaczenie mają objawy i ich wpływ na funkcjonowanie w co najmniej dwóch ważnych środowiskach. Gdy dziecko zachowuje się inaczej w domu i w szkole, sprawdzamy, jakie wymagania i pomoc ma w każdym z tych miejsc.
Objawy ADHD a zwykłe roztargnienie
W ocenie uwzględnia się wiek, nasilenie zachowań i rzeczywiste utrudnienie codzienności. Objawy powinny utrzymywać się co najmniej sześć miesięcy i występować w więcej niż jednym środowisku; ich początki sięgają dzieciństwa, przed 12. rokiem życia. Specjalista ocenia cały obraz, a nie odhacza pojedynczy przykład z listy. Nie trzeba czekać pół roku z prośbą o pomoc, jeśli dziecko już teraz ma trudności.
ADHD u dziewczynek i nastolatków
U dziewczynek częściej rozpoznaje się obraz z przewagą nieuwagi. Takie trudności mogą występować również u chłopców. U nastolatka ruchliwość może być mniej widoczna, a większe znaczenie zyskują problemy z planowaniem, terminami i relacjami. Niepokój ruchowy nie musi więc oznaczać biegania po sali. Płeć ani spokojny wygląd dziecka nie rozstrzygają o rozpoznaniu.
Jak przebiega diagnoza ADHD w Kaliszu?
Proces obejmuje trzy spotkania po 50 minut. Na pierwszą wizytę przychodzi rodzic, bez dziecka. Pytamy rodzica, dziecko i nauczyciela o to, jak wygląda codzienność. Kwestionariusz dla nauczyciela otrzymujesz na drugim spotkaniu. Warto poprosić o jego wypełnienie przed omówieniem wyników.
Wywiad z rodzicem
Na pierwsze spotkanie przychodzi rodzic, bez dziecka. Rozmawiamy o rozwoju, zdrowiu, śnie, nauce i trudnościach w domu oraz w szkole. Psycholog pyta o konkretne sytuacje, mocne strony dziecka i wcześniejsze wsparcie. Możesz pokazać posiadane opinie i zalecenia. Ustalamy, czemu warto się przyjrzeć i czy potrzebne są dodatkowe konsultacje.
Spotkanie z dzieckiem i kwestionariusze Conners 3
Drugie spotkanie obejmuje rozmowę i obserwację dziecka. Rodzic wypełnia kwestionariusz Conners 3 i otrzymuje formularz dla nauczyciela. Od 8. roku życia dziecko może też wypełnić własny kwestionariusz, jeśli pozwalają na to jego możliwości. Pytania dotyczą codziennych sytuacji, nie trzeba ćwiczyć odpowiedzi.
Omówienie wyników i raport
Po analizie kwestionariuszy, wywiadu i obserwacji psycholog omawia wyniki z rodzicem. Otrzymujesz pisemny raport z procesu diagnostycznego: opis trudności dziecka, wyniki z wyjaśnieniem oraz wskazówki dla domu, szkoły i dalszej pomocy. Na omówieniu jest czas na Twoje pytania.
Pytamy również o zainteresowania, mocne strony i sytuacje, w których dziecku jest łatwiej. Nastolatek może powiedzieć, co sam uważa za trudne i jakiej pomocy potrzebuje.
Pamiętaj, że raport z prywatnej diagnozy w Centrum nie jest formalną opinią ani orzeczeniem poradni psychologiczno-pedagogicznej (PPP). Jeśli wybrana forma wsparcia w szkole wymaga takiego dokumentu, może być potrzebna dodatkowa wizyta w PPP. Część dokumentów wydają wyłącznie poradnie publiczne, a część także uprawnione poradnie niepubliczne. Szkoła może jednak rozpocząć pomoc psychologiczno-pedagogiczną na podstawie rozpoznanych potrzeb dziecka, również bez opinii.
Ustal termin pierwszego spotkaniaConners 3 · dzieci i młodzież 6–18 lat
Zrozumieć trudności dziecka i wiedzieć, co dalej
Conners 3 to zestaw kwestionariuszy, który pomaga ocenić objawy ADHD i inne trudności dziecka. Pytania i sposób oceny wyników są ustalone. Korzystamy z polskiej wersji narzędzia. To sposób na uporządkowanie obserwacji, z którymi przychodzisz do psychologa.
Dom, szkoła i głos dziecka
Osobne kwestionariusze dla rodzica i nauczyciela opisują zachowanie dziecka w różnych sytuacjach. Od 8. roku życia dziecko może też wypełnić własny kwestionariusz.
Wyniki odniesione do norm
Polskie normy uwzględniają wiek badanej osoby. Pomagają psychologowi ocenić nasilenie zgłaszanych trudności na tle rówieśników.
Uwaga i codzienne funkcjonowanie
Kwestionariusze obejmują m.in. nieuwagę, nadaktywność i impulsywność, organizację działania, naukę oraz relacje. Pomagają ustalić, w czym dziecko potrzebuje pomocy.
Sam wynik Conners 3 nie przesądza o rozpoznaniu ADHD. Psycholog wyjaśnia go razem z wywiadem, obserwacją dziecka i pozostałymi informacjami z diagnozy.
Raport, rozmowa i wskazówki dla rodzica
Na omówieniu wyjaśniamy wyniki i zalecenia. Możesz zadać pytania oraz ustalić kolejne kroki dla dziecka w domu, w szkole lub w dalszej diagnostyce.
900 zł · trzy spotkania po 50 min · raport w cenie
Informacje wydawcy: Conners 3 (Pracownia Testów Psychologicznych PTP).
Po co wywiad Young DIVA-5?
Poza kwestionariuszami korzystamy z uporządkowanego wywiadu dotyczącego objawów i ich wpływu na codzienne życie. Young DIVA-5 pomaga przejść od ogólnego „trudno mu się skupić” do konkretnych przykładów z domu, szkoły i relacji.
Young DIVA-5 jest przeznaczony dla osób w wieku 5–17 lat. Nasza oferta i kwestionariusze Conners 3 obejmują wiek 6–18 lat. Narzędzia dobieramy do wieku.
Wywiad koncentruje się na objawach ADHD. Nie zastępuje oceny innych możliwych trudności, dlatego uzupełniamy go rozmową o rozwoju, zdrowiu i funkcjonowaniu dziecka, ponieważ najważniejsza jest diagnostyka różnicowa.
Co oznaczają różne odpowiedzi rodzica i nauczyciela?
Różne wyniki nie znaczą automatycznie, że ktoś źle opisuje dziecko. W domu i w szkole inne są wymagania, liczba rozpraszaczy i dostępna pomoc. Warto sprawdzić, jakich sytuacji dotyczą odpowiedzi i czy trudności zmieniają się zależnie od otoczenia. Psycholog zestawia te informacje z wywiadem i obserwacją dziecka. Sama wypowiedź jednej osoby nie wystarcza do rozpoznania.
Co otrzymasz po diagnozie?
Otrzymasz pisemny raport z procesu diagnostycznego oraz omówienie wyników. Na ostatnim spotkaniu psycholog wyjaśni wnioski i zalecenia. Jest też czas na Twoje pytania.
- Opis zgłaszanych trudności oraz informacji z wywiadu i obserwacji.
- Wyniki kwestionariuszy z wyjaśnieniem, co oznaczają i czym różnią się odpowiedzi rodzica, nauczyciela oraz dziecka.
- Opis tego, w czym dziecko potrzebuje pomocy.
- Wskazówki dla domu i szkoły oraz zalecenia dalszych konsultacji, jeśli są potrzebne.
Gdy potrzebne jest pogłębienie oceny, psycholog może wskazać konsultację psychiatryczną lub poradnię psychologiczno-pedagogiczną. Raport z prywatnej diagnozy nie jest automatycznie opinią ani orzeczeniem tej poradni.
A jeśli wyniki nie potwierdzają ADHD?
To nie oznacza, że trudności dziecka są nieważne. Nadal warto szukać pomocy w sprawach, z którymi przyszliście: snu, nauki, emocji, organizacji lub relacji. Jeśli wyniki nie dają jasnej odpowiedzi, może być potrzebna dalsza obserwacja albo dodatkowa konsultacja. Trzy spotkania określają zakres naszej usługi; nie są obietnicą rozstrzygnięcia każdej możliwej przyczyny zachowania.
Co po rozpoznaniu ADHD? Pomoc oparta na badaniach
Plan pomocy może obejmować leki, uczenie i utrwalanie przydatnych zachowań, wsparcie rodziców oraz ułatwienia w szkole. Zakres dobiera się do wieku, trudności i celów dziecka. Sam udział w diagnozie nie oznacza konieczności przyjmowania leków; ich zasadność, korzyści i działania niepożądane omawia się z lekarzem.
Podczas ustalania dalszej pomocy warto zapytać: „Co konkretnie ma się poprawić, jak to sprawdzimy i kiedy ocenimy plan ponownie?”. Opisana na tej stronie oferta Centrum dotyczy oceny psychologicznej, raportu i zaleceń. Potrzebę dalszych świadczeń ustala się osobno.
Czy dziecko wyrośnie z ADHD?
Przebieg jest różny, a nasilenie trudności może zmieniać się w czasie. W wieloletnim badaniu dzieci z ADHD, uczestników obserwowano aż do wczesnej dorosłości. U wielu osób okresy poprawy przeplatały się z nasileniem objawów. To wynik dotyczący badanej grupy, a nie prognoza dla Twojego dziecka. W praktyce warto wracać do oceny potrzeb przy zmianie szkoły, wymagań lub samopoczucia.
Jak pomóc dziecku w domu i w szkole?
Możesz zacząć od jednej sytuacji, która jest szczególnie trudna, i małej zmiany. Przydatne bywają następujące rozwiązania:
- Jeden krok naraz. Zamiast „przygotuj się do szkoły” powiedz „włóż zeszyt do plecaka”, a potem ustal kolejny krok.
- Plan widoczny dla dziecka. Krótka lista przy biurku lub drzwiach pomaga sprawdzić, co jest już zrobione.
- Zauważaj konkretny wysiłek. „Sam sprawdziłeś listę” mówi więcej niż ogólne „bądź grzeczny”.
- Ustal wspólny sposób działania ze szkołą. Można omówić krótsze polecenia, dzielenie dłuższych zadań i spokojne przypomnienie zamiast kolejnej uwagi.
Nie każda wskazówka będzie przydatna Twojemu dziecku. Wybierz jedną zmianę i sprawdź, czy ułatwia codzienność. Zalecenia z diagnozy warto omawiać z dzieckiem i nauczycielem.
Jak przygotować się do pierwszego spotkania?
- Zapisz kilka przykładów. Co się dzieje, w jakiej sytuacji, od kiedy i co wtedy pomaga? Uwzględnij dom, szkołę i kontakty z rówieśnikami.
- Zabierz posiadaną dokumentację. Przydatne są wcześniejsze opinie, informacje ze szkoły i zalecenia od specjalistów. Nie musisz kompletować nowych badań na własną rękę.
- Przypomnij sobie rozwój dziecka. Psycholog zapyta o wcześniejsze lata, sen, zdrowie, naukę i ważne zmiany w życiu rodziny.
- Wyjaśnij dziecku cel wizyty. Możesz powiedzieć: „Porozmawiamy o tym, co jest dla Ciebie łatwe i trudne, żeby dorośli wiedzieli, jak Ci pomóc”. Nie trzeba ćwiczyć odpowiedzi do kwestionariusza.
Na pierwsze spotkanie przychodzi rodzic, bez dziecka. Szczegóły ustalimy podczas zapisu. Jeśli dziecko przyjmuje leki, powiedz o tym psychologowi. Nie zmieniaj ich stosowania na potrzeby badania bez uzgodnienia z lekarzem.
Kto prowadzi diagnozę ADHD
Gabinet diagnozy ADHD w Kaliszu
Spotykamy się w Centrum Równowaga przy ul. Częstochowska 21. Na zdjęciu zobaczysz nasz gabinet psychologa: miejsce rozmowy z rodzicem, spotkania z dzieckiem i omówienia wniosków.
Diagnozę prowadzi Karolina Okrasa-Staszak, psycholog pracujący z dziećmi, młodzieżą i rodzicami. Jej doświadczenie i szkolenia znajdziesz w profilu powyżej.
Jeżeli dziecko potrzebuje czasu na oswojenie się z nowym miejscem lub szczególnie obawia się wizyt, powiedz o tym podczas zapisu.

Ile kosztuje diagnoza ADHD w Kaliszu?
Łączna cena wynosi 900 zł. Obejmuje trzy spotkania po 50 minut, wykorzystane w procesie kwestionariusze, analizę wyników, pisemny raport oraz jego omówienie z zaleceniami. Za ten raport nie doliczamy osobnej opłaty.
Wizyta u psychiatry i dalsza pomoc nie są wliczone w cenę. Ich potrzebę omawiamy z rodzicem.
Zapytaj o termin diagnozyPytania rodziców o diagnozę ADHD
Umów diagnozę ADHD w Kaliszu — kontakt i dojazd
- Adres
- Centrum Terapii i Wsparcia Rozwoju Równowaga, ul. Częstochowska 21, 62-800 Kalisz
- Godziny otwarcia
- Poniedziałek–piątek: 8:00–20:00Sobota: 9:00–20:00
- Telefon
- +48 572 703 532
- Wejście
- Wejście jest za czarnym ogrodzeniem, na parterze między klatkami nr 1 i 2. Kod do domofonu podajemy przy umawianiu wizyty.
- Parking
- Ul. Częstochowska nie należy do strefy płatnego parkowania. Bezpłatne miejsca parkingowe znajdują się przy ulicy oraz wzdłuż pobliskiego parku.
- Dojazd
- Centrum mieści się przy ul. Częstochowskiej 21, przy skrzyżowaniu z ul. Pułaskiego, w okolicy parku im. Ignacego Paderewskiego.
Mapa Google załaduje się po kliknięciu.






